Pojezierza polskie są rozległa krainą geograficzną ograniczoną od północy pasem Pobrzeży Południowobałtyckich, od południa Nizinami Środkowopolskimi. Tworzą one obszar wznoszący się od 150 do 200 m n.p.m. Wieżyca jest wzgórzem(dokładnie moreną czołową) wznoszącym się na 329 m. W obrębie Pojezierzy wydzielone są trzy duże krainy geograficzne: Pojezierze Pomorskie, Pojezierze Wielkopolskie oraz Mazurskie. Charakterystyczna cechą tych krain jest położenie w granicach zasięgu najmłodszego zlodowacenia, które zwane jest bałtyckim. Rzeźbę terenu ukształtował tu lądolód skandynawski. Na obszarach polodowcowych rozwinęły się słabe gleby, które porastają głównie lasy sosnowe i grądy. Zaliczamy tu przeważnie bielice, gleby brunatne i płowe. Wśród lasów i wzgórz znajdują się liczne jeziora, tworzące pojezierza. Największe jeziora znajdują się w regionie zwanym Krainą Wielkich Jezior, na Pojezierzu Mazurskim. W strefie moren czołowych występują krajobrazy pagórkowate pojezierne(głownie na Pojezierzu Kaszubskim). Krajobraz sandrowy pojezierny rozwinął się na południe od wzgórz morenowych. Klimat jest zróżnicowany, występują tu tereny z deficytem wodnym jak i z częstymi opadami. Na terenie Pojezierzy utworzono cztery parki narodowe: Drawieński, Wielkopolski, Węgierski i Bory Tucholskie.